و قتاده- رضی الله عنه- همی گوید: عذاب القبر سه قسم است: یک ثلث آن غیبت است، و یک ثلث آن سخن چیدن؛ و یک ثلث جامه از بول نگاه نداشتن.

 و عیسی -علیه السلام- با حواریان بر سگی مردار بگذشت، گفتند: این گنده چیزیست! عیسی -علیه السلام- گفت: آن سپیدی دندان وی سخت نیكو چیزی است، ایشانرا بیاموخت كه از هر چه بینند آن گویند كه نیكوترست. خوكی بر عیسی -علیه السلام- بگذشت، گفت: برو بسلامت، گفتند: یا روح الله، خوک را هم چنین می گویی؟ گفت: زبان خود را خو فرا نكنم جز فرا خیر. و علی بن الحسین- رضی الله عنه- یكی را دید كه غیبت همی كرد، گفت خاموش كه این نان خورش سگان دوزخ است.

اگر خواهی كه خود را بشناسی، بدانكه تو را كه آفریده اند از دو چیز آفریده اند: یكی این كالبد ظاهر كه آنرا تن گویند، و ویرا به چشم ظاهر می توان دید؛ و یكی معنی باطن كه آن را نفس گویند و جان گویند و دل گویند، و آنرا ببصیرت باطن توان شناخت، و بچشم ظاهر نتوان دید، و حقیقت تو آن معنی باطنست، و هر چه جز آنست همه تبع ویست و لشگر و خدمتگار ویست و ما آنرا نام دل خواهیم نهاد. و چون حدیث دل كنیم بدانكه آن حقیقت آدمی را میخواهیم كه گاه آنرا روح گویند و گاه نفس، و بدین دل نه آن گوشت پاره میخواهیم كه در سینه نهاده است از جانب چپ، كه آنرا قدری نباشد، و آن ستوران را نیز باشد و مرده را باشد و آنرا بچشم ظاهر بتوان دید، و هر چه آنرا بدین چشم بتوان دید از این عالم باشد و آنرا عالم شهادت گویند.