اعتقادنامه – ١

و سلسله خلافت كه نیابت پیغمبر است بعد از سرور عالم صلی الله علیه وسلم بایشان ختم است و المدة سی سال بود بعد ازان پادشاهی و امارتست بعد ازان جگر گوشه رسول نور دیده حیدر و بتول امام سعید شهید حسین بن علی رضی الله عنهما و این افضلیت بمعنی كثرت ثواب و ترک وطن و احباب و سبقت اسلام و اهتمام تمام در اتباع سیدالانام و ترویج شرایع و وفور منافع و اقلاع ماده كفر و فساد و تشید اركان رشد و سدادست و حضرت علی رضی الله عنه اگر چه باتفاق از ماسوای صدیق رضی الله عنه مقدّم است در اسلام امّا سبب بصغر سن و عدم تموّل و نسبت قرابت و همچنان سرور عالم در آنوقت ایمان ایشان باعث انجذاب قلوب و عبرت نفوس و ظهور اسلام و ارغام و كسر شوكت نبود تا مدّه كه اسلام زور گرفت بخلاف خلفای ثلاثه رضی الله عنهم اجمعین و این تقریر بغایت روشن است هر كس نداند كو نداند و باعتبار اینكه از نطفه طاهره سید كائنات علیه وعلی آله افضل الصلواة واكمل التحیات مخلوقند اگر حسنین را بر ماسوای خود حتی بر صدیق و فاروق تفضیل دهند رواست اما این را فضل جزئی میگویند و از همین جهة حضرت فاطمه زهرا را رضی الله عنها بر خدیجه و عائشه رضی الله عنهما فضل توان داد اگرچه فی الواقع در تسویه و توقف و تفضیل هر یكی ازین سه خاتون رضی الله عنهن سخن هست و از احادیث مفهوم است كه این هر سه خاتون و مریم والده حضرت عیسی علیهما السلام و آسیه دختر مراحم بهترین زنان اولاد آدم باشند چنانكه منطوق حدیث است كه فاطمه رضی الله عنها سیده زنان بهشت و حسن و حسین رضی الله عنهما مهتر جوانان بهشتند پس بهترین اصحاب بقیه عشره مبشره اند رضی الله تعالی عنهم و سائر الصحابه والتابعین اجمعین وصحابه كرامرا كه یار و مددگار و جان فدای دوستدار سرور عالم بوده اند جز به نیكی یاد نباید نموده همه را بدوستی آنسرور دوست میباید داشت